Waarom is de agent een cruciaal begrip bij de samenwerking tussen opdrachtgevers en freelancers?

Neem Sanne, een freelancer die TalentFind aanstelt om haar te vertegenwoordigen. TalentFind brengt Sanne in contact met een opdrachtgever, onderhandelt over de voorwaarden en ondertekent de overeenkomst van opdracht uitdrukkelijk in naam van en namens Sanne, binnen de bevoegdheid die zij heeft verleend. Sanne en de opdrachtgever zijn de partijen bij de overeenkomst. Sanne levert de diensten; TalentFind is opgetreden als haar vertegenwoordiger.

Dit onderscheid sluit aan bij het Nederlandse vertegenwoordigingsrecht. Op grond van artikel 3:60 en artikel 3:66 van het Burgerlijk Wetboek kan een vertegenwoordiger een rechtshandeling in naam van een ander verrichten. Een handeling binnen de verleende bevoegdheid heeft rechtsgevolgen voor de vertegenwoordigde persoon. TalentFind wordt niet enkel partij bij de overeenkomst van opdracht van Sanne doordat het namens haar heeft onderhandeld of ondertekend.

Een mandaat legt vast wie de agent vertegenwoordigt, welke handelingen de agent mag verrichten en welke grenzen aan die bevoegdheid zijn verbonden. Het kan betrekking hebben op het indienen van een voorstel, het onderhandelen over voorwaarden, het ondertekenen van een overeenkomst van opdracht op naam van de freelancer of het indienen van een urenstaat. Wanneer de agent bevoegd is om te ondertekenen, moet die juridische bevoegdheid duidelijk zijn. Registratie op een marktplaats geeft een agent op zichzelf niet het recht om voor een specifieke freelancer op te treden.

De beperkingen zijn net zo belangrijk als de toestemming. Sanne kan TalentFind bijvoorbeeld uitsluitend bevoegdheid geven om tot een bepaald bedrag of tot een bepaalde datum te onderhandelen. Als een handeling buiten die bevoegdheid valt, moet TalentFind vóór het handelen toestemming van Sanne of een uitbreiding van de bevoegdheid verkrijgen. De opdrachtgever moet ondertussen kunnen vaststellen met wie de overeenkomst wordt gesloten.

De betaling voor het werk van de freelancer en de betaling voor de vertegenwoordiging door de agent zijn afzonderlijke zaken. Sanne en TalentFind kunnen afspreken dat TalentFind wordt betaald voor het vinden van opdrachten en het voeren van onderhandelingen. In een andere constructie kan de vergoeding van de agent anders worden geregeld. In beide gevallen moet de grondslag voor de vergoeding van de agent duidelijk te onderscheiden zijn van de prijs die opdrachtgever en freelancer voor de overeengekomen diensten afspreken.

Dat onderscheid maakt beter zichtbaar of een betaling betrekking heeft op het uitvoeren van de opdracht of op het helpen van een andere partij bij het aangaan en administreren daarvan. Het ontvangen van een vergoeding als agent maakt TalentFind op zichzelf niet tot de dienstverlener van de opdrachtgever.

Sanne blijft op grond van haar overeenkomst met de opdrachtgever verantwoordelijk voor het leveren van de afgesproken diensten. Als urenstaten worden gebruikt, kan TalentFind deze namens Sanne indienen wanneer het daartoe bevoegd is. De opdrachtgever controleert en keurt de urenstaat vervolgens goed voor de facturatie. Het goedkeuren van een urenstaat, het accepteren van een opgeleverd resultaat en het aansturen van de uitvoering van de diensten zijn verschillende handelingen. Zij mogen niet als onderling uitwisselbaar worden behandeld.

TalentFind heeft daarnaast eigen verantwoordelijkheden. Het moet binnen zijn bevoegdheid handelen en voldoen aan de verplichtingen die voortvloeien uit zijn relatie met de persoon die het vertegenwoordigt. Die verantwoordelijkheden staan los van de verplichting van Sanne om de opdracht voor de opdrachtgever uit te voeren.

Zodra een intrekking via de daarvoor bedoelde procedure is vastgelegd of meegedeeld, mag de agent voortaan niet meer namens de freelancer handelen. Daarmee eindigt niet automatisch een bestaande overeenkomst van opdracht tussen opdrachtgever en freelancer. De bevoegdheid om iemand te vertegenwoordigen en de overeenkomst om diensten te leveren zijn verschillende rechtsverhoudingen, ook wanneer de agent heeft geholpen om die overeenkomst tot stand te brengen.

Nee. Een agent kan een freelancer helpen opdrachtgevers te vinden en over voorwaarden te onderhandelen, maar dat bepaalt op zichzelf niet of sprake is van een arbeidsovereenkomst. Volgens het Nederlandse recht hangt de kwalificatie af van alle relevante omstandigheden in onderlinge samenhang, waaronder de organisatie van het werk, gezag, commercieel risico en het ondernemerschap van de freelancer.

Het Deliveroo-arrest van de Hoge Raad, zoals nader verduidelijkt in het Uber-arrest uit 2025, bevestigt dat tussen die omstandigheden geen vaste rangorde bestaat. Bij ondernemerschap kan ook worden gekeken naar de manier waarop de freelancer buiten deze specifieke opdrachtgeversrelatie opereert. Vertegenwoordiging en de feitelijke zelfstandigheid van het werk vragen daarom afzonderlijk aandacht.

Controleer wie de agent vertegenwoordigt, of de bevoegdheid de betreffende handeling omvat en wie in de overeenkomst van opdracht als partijen worden genoemd. Houd een eventuele vergoeding voor de agent duidelijk gescheiden van de betaling voor het werk van de freelancer. Maak tijdens de opdracht onderscheid tussen administratieve ondersteuning, het goedkeuren van urenstaten, het accepteren van opgeleverde resultaten en het aansturen van het werk.

Een agent kan namens een freelancer spreken, onderhandelen en zelfs ondertekenen wanneer daarvoor de juiste bevoegdheid is verleend. Die handelingen maken de agent op zichzelf niet tot dienstverlener. Het gaat om de bevoegdheid waarop het handelen van de agent berust en om de contractuele en feitelijke rollen van alle betrokkenen.